“ลดแล้วอย่าดีใจ! ดีเซลหาย 10 บาทใน 20 วัน แต่รัฐทำคนไทย ‘ชินแพง’ มากกว่าแก้ปัญหา”

คอลัมน์ข่าว : aekdon
ตัวเลขสวยหรูถูกหยิบมาเล่าอีกครั้ง—ดีเซลลดลง 5 รอบติด ภายใน 20 วัน หายไปกว่า 10 บาท 

จากจุดพีคทะลุ 50 บาท เหลือราว 40 บาทต่อลิตร ฟังเผิน ๆ เหมือนข่าวดี แต่สำหรับประชาชนที่ควักเงินจ่ายทุกวัน นี่อาจไม่ใช่ “ของขวัญ” อย่างที่อยากให้เชื่อ

เพราะความจริงที่ไม่ถูกพูดเสียงดังคือ ต่อให้ลดลงแรงแค่ไหน ราคาดีเซลวันนี้ก็ยังแพงกว่าช่วงปกติในอดีตเกือบ 10 บาท นั่นหมายความว่า สิ่งที่ประชาชนได้ ไม่ใช่การ “ลดภาระ” แต่เป็นแค่การถูกพากลับจากจุดวิกฤต…มาสู่จุดที่ยังหนักอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น น้ำมันเบนซินและแก๊สโซฮอล์ยังนิ่งสนิท ไม่ขยับลงตาม จึงไม่แปลกที่คนใช้รถส่วนบุคคลจำนวนมากจะยังรู้สึกว่า “ค่าครองชีพไม่ได้ลดจริง” มีเพียงตัวเลขบางกลุ่มเท่านั้นที่ถูกเลือกมาเล่าให้ดูดี

คำถามคือ นี่คือการบริหารจัดการพลังงานที่มีประสิทธิภาพ หรือเป็นเพียงการ “ไล่แก้ปัญหาเฉพาะหน้า” แล้วนำช่วงจังหวะราคาลงมาเคลมผลงาน
เพราะถ้าระบบดีจริง ราคาคงไม่ต้องพุ่งไปแตะ 50 บาทให้ประชาชนช็อกก่อน แล้วค่อยลดลงมาให้รู้สึกเหมือนได้หายใจ

สิ่งที่เกิดขึ้นจึงสะท้อนภาพคุ้นตาของสังคมไทย—รัฐไม่จำเป็นต้องทำให้ของถูกลงมากนัก แค่ทำให้ประชาชน “ชินกับของแพง” แล้วทุกการปรับลด ก็จะถูกมองว่าเป็นความสำเร็จทันที

ในท้ายที่สุด คนไทยอาจไม่ได้ต้องการน้ำมันที่ “ขึ้นแล้วลง” อย่างหวือหวา แต่ต้องการระบบที่ทำให้ราคามีเสถียรภาพ และเป็นธรรมมากพอจะใช้ชีวิตได้โดยไม่ต้องลุ้นทุกสัปดาห์ว่า พรุ่งนี้จะถูกลง…หรือจะแพงกว่าเดิมอีกครั้ง