บทความน่าสนใจ
(อ่านแล้ว 22 ครั้ง)
???? “ปลูกต้นไม้สิบปีได้ร่มเงา แต่ปลูกคนร้อยปีก็ยังได้แต่เงาคน”
ในประเทศที่ปลูกต้นไม้แล้วตัดทิ้งก่อนโต เรามักเห็นปรากฏการณ์เดียวกันใน “การพัฒนาคน” ที่ปลูกไม่ทันได้ผล ก็ตัดตอนกันเสียก่อน — ต้นไม้ต้องการดินดี น้ำใส และแสงแดด แต่ “ต้นคน” กลับต้องดิ้นรนในสังคมที่รากของระบบเต็มไปด้วยหินและคอนกรีตแห่งอำนาจ
เราใช้เวลานับสิบปี “สร้างสวนสาธารณะ” แต่กลับไม่ใช้เวลาแม้สักนิด “สร้างสำนึกสาธารณะ”
โรงเรียนสอนให้ท่องจำ แต่ไม่สอนให้ตั้งคำถาม
การเมืองสอนให้เชื่อฟัง ไม่สอนให้รับผิดชอบ
สังคมบอกให้โตไว ๆ แต่ไม่บอกว่าจะ “โตไปเป็นคนแบบไหน”
และทุกครั้งที่ใครสักคนพยายาม “แตกกิ่งงอกใบใหม่”
ระบบเดิมก็จะเข้ามา “ตัดแต่ง” ให้อยู่ในทรงที่ไม่เกะกะสายตาผู้มีอำนาจ
สิบปี ปลูกไม้ได้ร่ม
แต่ร้อยปีของการเมืองไทย เรายังได้เพียงร่มเงาจากคนหน้าเดิม ๆ
ที่ปลูกภาพลักษณ์แทนคุณธรรม
รดน้ำผลประโยชน์แทนปัญญา
และตัดแต่ง “คนคิดต่าง” เหมือนวัชพืชที่ไม่พึงประสงค์
หากวันนี้เรายังปล่อยให้ “การปลูกคน” อยู่ในมือของผู้ที่หวังเก็บเกี่ยวผลประโยชน์
อีกกี่ร้อยปี ประเทศนี้ก็คงมีแต่ป่าคอนกรีตที่ร่มเงาไม่มีชีวิต
โดย:aekdon
